Overlord

16.07.2007

Oto gra z odrobiną osobowości! Zamiast pomagania „dobrym” i przywracania pokoju na świecie (jakikolwiek świat miałby to obecnie być), w Overlord robisz dokładnie na odwrót. Musisz wzniecać chaos i niszczyć wszystko, co stanie na twojej drodze.

W tej fabularnej grze akcji/fantasy, wcielasz się w rolę mrocznego pana (uderzająco podobnego do Saurona z „Władcy Pierścieni”), którego imię jest jednocześnie tytułem najnowszego dzieła Codemasters. Otoczony pięknym światem fantasy, kierujesz Overlordem z perspektywy trzeciej osoby i wykonujesz kilka mniejszych i większych zadań. Wciąż masz jednak wolność wyboru czy chcesz podążać szlachetną czy złą drogą.

Gnarl, przywódca sługusów, po tym jak złe gnomy (czule zwane „sługusami") zostaną uratowane z ruin zniszczonej wieży, pomoże ci bliżej zapoznać się z nawigacją w Overlord. Ten krótki, ale bardzo dobry przewodnik pozwala ci wypróbować wszystko na imitacji błazna, zanim wyruszysz do walki z innymi stworzeniami. Po krótkim wstępie, sterujesz niemal intuicyjnie. Prawym przyciskiem myszki uwalniasz swoich sługusów, a lewym przywołujesz małych zbójów z powrotem do siebie. Przyciski WASD używane są do nawigacji Overlordem, a dzięki spacji może on walczyć każdą bronią, jaką ma pod ręką. Jednak przy zmasowanych atakach, sprytniej jest użyć swoich małych pomocników. Uwolnij sługusów prawym przyciskiem myszki, a rzucą się one na wszystko, co nie jest po twojej stronie – to znaczy wszystko, co da się zniszczyć lub splądrować. Przy użyciu klawisza shift możesz wysyłać swoich sługusów do specjalnie obranych obiektów lub celu. Jeśli wciąż nie możesz dać sobie rady jako Overlord, zawsze istnieje trzecia opcja. Przytrzymując obydwa przyciski myszki, zdobędziesz bezpośrednią kontrolę nad swoimi sługusami.

To, co brzmi jak reklama Smarties, dokładnie opisuje rasy sługusów, które możesz przywołać pod swoją komendę. Jak już pewnie zgadłeś, są cztery rasy. Brązowe sługusy są z tobą od początku. Aby zdobyć resztę, musisz zlokalizować ich kamień zaklęć i teleportować go do swojej wieży.

Te energiczne małe stworzenia (podejrzanie przypominające gremliny Stevena Spielberga) mają różne zdolności. Brązowe sługusy są wojownikami o najmocniejszym uderzeniu (typowe dla fabularnych gier fantasy), mogą również znieść najcięższe obrażenia fizyczne. Czerwone sługusy pojawiają się podczas pierwszej godziny gry. Ci kolesie nie są zbyt dobrzy w walce wręcz, ale z odległości mogą rzucać kule ognia, które wyrządzają całkiem poważne szkody. A w przypadku, gdyby coś blokowało ci drogę, potrafią także gasić płonące przeszkody. Zielone sługusy pomogą ci przedrzeć się przez zatrute tereny i wyrządzą najwięcej szkód przy ataku od tyłu. Jeśli jednak pozwolisz zielonym na atak od frontu, spotka je przedwczesny koniec. W końcu, ostatnie, ale nie mniej ważne, niebieskie sługusy. Te także niezbyt nadają się do bitwy. Potrafią one poruszać się w wodzie (nie umieją tego inne sługusy) i przywracać do życia poległych towarzyszy. Jest to dość istotne w trakcie gry, ponieważ kopalni sługusów nie znajduje się zbyt często. Co więcej, małe gnomy uzbrajają się bronią zabitych przeciwników, co poprawia ich własną zdolność walki. Dlatego też, nie ma sensu bezmyślnie wysyłać całą gromadę na śmierć.

Overlord zawiera trochę jednego i drugiego, ale ok. 70% to bardziej zwykłe stukanie klawiszami niż strategia. Czasami rozsądnej jest zaatakować pewnych przeciwników z odległości lub od tyłu, ale w większości przypadków wystarczająca ilość „brązowych" gotowych rzucić się na wroga załatwia sprawę. Liczba sługusów, którym możemy wydawać rozkazy zależy od tego, ile w ciągu gry znajdziemy przedmiotów do umieszczenia w naszej wieży. Im więcej przedmiotów znajdziemy, tym więcej sługusów będzie pod naszą komendą. Gdy jużz możesz kontrolować jeden zastęp złożony 25 uzbrojonych sługusów, nic nie może stanąć ci na drodze do całkowitej dominacji. Przerobią one każdego przeciwnika na miazgę. Inne rasy sługusów włączają się do akcji tylko wtedy, kiedy potrzebujemy ich wtórnych zdolności, co po chwili czyni grę nieco nudną. Większa różnorodność taktyczna byłaby w tym momencie pożądana.

W sumie Overlord udał się całkiem nieźle, a możliwość wyboru, czy chcesz być dobry czy zły, także wpływa na wygląd twojej wieży i postaci. Fajną opcją jest to, że dzięki zebranym pieniądzom możesz uczynić swoją wieżę bardziej atrakcyjną wizualnie, nie wpływa to wpływu na twój poziom zepsucia.

Overlord jest wyraźnie grą akcji. Jednak ma pewne interesujące elementy gry fabularnej fantasy. Broń może zostać dla ciebie wykuta (jak tylko wykonasz zadanie odnalezienia kuźni), co podnosi twój poziom zepsucia. Aby dodać broni lekkiego kopa, sługusy, które są uwięzione w wieży, mogą poświęcić swoje dusze. Twoi mali pomocnicy w komicznej animacji będą wskakiwać do stopionego żelaza.

Teraz przyjrzyjmy się prezentacji Overlorda. Overlord oferuje wszystko od spokojnych, kolorowych miast po ruiny zamków i tajemnicze lasy, używając modnych, ale zdecydowanie nie najlepszych, silnika graficznego. Całość sprawia wrażenie fajnej animacji komiksu. Jednak animacja postaci w pewnych momentach jest nieco ziarnista. Sekwencje animowane Overlorda mogłyby być nieco lepsze.

Od razu jednak widać, że Overlord odgapił kilka specyficznych elementów. „Halflingi” i ich mieszkania są wyraźnie wzorowane na hobbitach z „Władcy Pierścieni”, Overlord w pełnej zbroi (jak juz wspomniano) wygląda jak Sauron, a sługusy przypominają osławione gremliny Stevena Spielberga.

Podkład muzyczny jest harmoniczny, ale frazy powtarzane w kółko przez postacie neutralne (prawie co do sekundy), podziałają ci na nerwy.