Gothic 3

2007/08/31

Na początku gry gracz spodziewa się krótkiego wprowadzającego filmu, na którym ogląda on bezimiennego bohatera odpływającego z towarzyszami w kierunku Myrtany. Po przeżyciu kilku przygód i uniknięciu z trudem śmierci (co było najprawdopodobniej dziełem czarnoksiężnika Xardasa, którego gracze powinni znać z poprzednich części), w końcu są oni w drodze do swojej ukochanej ojczyzny. Jednak nasi bohaterowie powracają do kipiącego kotła, a nie do ciepłego kominka. Orkowie najechali ich kraj, zdetronizowali króla i zniewolili ludzi. Niestety na początku gry nie podano więcej informacji i można by się poczuć nieco zagubionym, gdyby nie starzy przyjaciele i pełna przepychu ścieżka dźwiękowa, typowa dla tej serii.

Myrtana jest i przez dłuższą chwilę pozostaje nieznanym terytorium i potrzeba dużo czasu oraz cierpliwości, zanim uda się poskładać kawałki i fragmenty informacji o świecie i jego obecnych warunkach. Na początku gry wiele jest pewne: nie ma króla, orkowie przejęli władzę, a na bohatera czeka sława. A teraz stwórzmy gotycką historię!

Jeśli grałeś wcześniej w Obliviona i nie znasz poprzedników Gothic 3, to gra będzie się wydawać lżejszą wersją Obliviona. Nie szkodzi to wcale grze, ponieważ niekończące się opcje i możliwe do nabycia umiejętności w Oblivionie mogą być dla niektórych nieco przytłaczające. Jak zawsze, w Gothic 3 możesz zdobyć umiejętności, przejść na wyższy poziom, zbierać rośliny, znajdować różne magiczne zwoje i narzędzia do zadawania ciosów, a nawet upolować zwierzynę i zjeść dobrą pieczeń na kolację. Przejście na następny poziom da ci 10 punktów nauki, które można wykorzystać do nauczenia się nowych umiejętności lub zwiększenia swoich cech. Tego można się nauczyć od odpowiedniego trenera, który za odpowiednią sumę da ci dodatkowe punkty cech lub nauczy cię talentu. Punkty doświadczenia, jak samo jak pieniądze, grają kluczową rolę, ponieważ niektórych umiejętności można się nauczyć dopiero wtedy, kiedy ma się wystarczającą ilość tych punktów.

Na początku, magia jest dostępna tylko w formie zwoju, ponieważ magia runiczna, która umożliwiała działanie wolnej magii, zniknęła. Gracz może jednak nauczyć się różnych form magii w trakcie przygody. Decydujesz, w jakich dziedzinach chcesz się specjalizować: czy chcesz być wojownikiem, magiem, łotrem, czy kombinacją ich wszystkich. Nawet jeśli wybierzesz jako broń miecz lub siekierę, wciąż możesz użyć zebrane punkty do udoskonalenia swoich umiejętności poprzez nauczenie się posługiwania łukiem i strzałami. Stworzenie żądanej postaci za pomocą odpowiednich udoskonaleń zajmuje trochę czasu, z powodu często pojawiających się błędów w grze, sprzeczności i powtarzających się monotonnych walk.

Jednym z najsłabszych elementów Gothic 3 jest system walki, a dokładniej walka wręcz. Aby uczynić postęp w stosunku do poprzednich wersji, ograniczono ją tylko do myszki, a odpowiednie kombinacje prawego lub lewego przycisku myszki wykonują różne manewry. Jednak nie używa się ich zbyt często, ponieważ szybko odkrywasz, że prawie każdą walkę można wygrać po prostu wciskając ciągle lewy przycisk myszki. Gracz, który uderza pierwszy, zazwyczaj ma przewagę i może zadawać ciosy jeden po drugim, a osoba, która otrzymuje pierwsze uderzenie rzadko ma okazję, żeby oddać lub uciec. Cały system walki jest frustrujący, nawet po czterech łatkach wydanych od momentu publikacji gry. Wrogowie często zachowują się głupio i tak naprawdę nie mieli być bohaterami, ponieważ z pewnej pozycji możesz zabić bez wysiłku prawie każdego wroga za pomocą łuku i strzał.

Ruchy bohatera mogą wydawać się nieco sztywne, ale nie są tak do końca złe. Naprawdę irytujące jest to, jak monotonne po chwili stają się walki. Przeciwnicy będący na dużo wyższych poziomach nie zachowują się zręczniej, ani nie mają lepszych technik obrony; mają tylko lepszą broń i potrzeba kilka więcej ciosów, żeby wysłać ich na tamten świat. Potwory w szczególności mają tendencje do cofania się, tak długo jak wymachujesz mieczem i pozorujesz atak, jak tylko znajdziesz się w odwrocie. Ciężko także przeoczyć fakt, że silniejsi przeciwnicy są bardziej agresywni niż słabsi. Pierwszy cios stanowiący kontakt zazwyczaj decyduje o wyniku walki, a ci, którzy walczą mieczem z podwyższonej pozycji zazwyczaj są w niekorzystnym położeniu.

Gothic 3 obiecuje pewne rzeczy i do pewnego stopnia dotrzymuje tych obietnic. Gracz może swobodnie się poruszać, przebieg gry jest nieliniowy, misje i dyskusje są dobre. Groźba, która wisi nad krajem jest widoczna, ale wcale nie rzuca się w oczy. Wszyscy mieszkańcy Myrtany wydają się pogrążeni w letargu i obojętni, a jeśli dla odmiany zdecydujesz się posłuchać konwersacji między dwoma postaciami neutralnymi, odkryjesz, że nie zawiera ona prawie żadnej treści i nie ma specjalnego sensu. Szorstki sposób, w jaki pewni rozmówcy konwersują ze sobą, wygłaszanie tyrad i awanturowanie się o pewne rzeczy lub próby wyjaśnienia czegoś mogą być zabawne, ale gesty i praca kamery mogłyby być lepsze. Przebieg rozmowy jest decydującym czynnikiem wpływającym na zachowanie postaci neutralnych wobec gracza. Jeśli obrazisz drugą osobę, często nie będzie ona chciała mieć z tobą nic wspólnego. Jeśli wyświadczysz jej przysługę i nie będziesz jej prowokował, zostaniesz nagrodzony uprzejmością.

Krajobraz Myrtany jest pięknie przedstawiony, nawet jeśli zasięg widzenia jest bardzo ograniczony. Różne wsie i miasta wyglądają wyjątkowo dobrze i są wyposażone w odpowiednie elementy, co tworzy pasującą atmosferę. Jeśli idziesz w ciągu dnia na polowanie, zwierzyna ucieka jak tylko się do niej zbliżysz, a dzięki jednej z łatek, poprawiono także nierealistyczne zachowanie w nocy. Złapana zwierzyna może zostać upieczona nad ogniem, aby zwiększyć moc uzdrawiania łowcy, a wszystkie znalezione lub nabyte rzeczy można sprzedać i przechowywać w magazynie przez nieograniczony okres czasu. Nie ma tu limitu, możesz jednocześnie nosić niezliczoną ilość rzeczy. Z zebranych roślin można zrobić eliksiry dzięki odpowiedniej znajomości alchemii i, jeśli posiadasz odpowiednie umiejętności kowalskie lub handlowe, możesz wytwarzać broń, materiały takie jak ruda lub narzędzia, lub sprzedawać je za wysoką cenę.

Gothic 3 byłby dobrą grą, gdyby nie słaby system walki, głupi przeciwnicy, liczne błędy kadrowania, przestarzałe techniki i kilka innych przeszkód po drodze. Na przykład jeśli wystrzeliwujesz strzałę pomiędzy dwie gałęzie przewróconego drzewa, utyka ona pomiędzy nimi. Mogłoby to uszczęśliwić wroga, do którego celujesz, ale raczej nie ciebie. Można jednak wyciągnąć te strzały z powietrza. Z drugiej strony strzały wystrzelone w kierunku wrogów nie mogą zostać ponownie zebrane. Rzeczy jak trawa wyrastająca ze skrzynek i kamieni, pokonani wrogowie, którzy częściowo zapadają się w przedmioty lub wystają ze ścian, przez które ty też możesz bez problemu przejść, nie powinny pojawiać się w grze, którą sprawdzono juz czterokrotnie. Za każdym razem, kiedy wydaje się, że gra sprawia przyjemność, pojawia się jeden z tych małych błędów i wszystko psuje. To naprawdę szkoda, gra miała dobre zapowiedzi.

Wcześniej czy później osiągniesz punkt, w którym gra, przynajmniej jeśli chodzi o granie, nie jest już dłużej motywująca. Właśnie zdobyty płomienny miecz lub zaklęcie transformacji nie pomogą zbyt wiele. Sama historia i chęć dowiedzenia się, co się stało w świecie gry i co ma się stać, motywuje cię do kontynuowania, nawet jeśli jest to przydługi proces, którego gra wcale nie ułatwia.